Δεν βρίσκω τίτλο!

Και κάπως έτσι, μέσα από ατέλειωτες συζητήσεις και αναζητήσεις για την σωστή Τέχνη και την κατανόησή της. Μέσα από προσωπικές αναζητήσεις.Μέσα από αλλεπάλληλα στηψίμτα των μυαλών μας για την πρόκληση της φαντασίας.Μέσα από ενδιαφέρουσες συναναστροφές.Μέσα από καινούριες εμπειρίες και καταστάσεις, ξεκινάει η αρχή ενός τέλους που δεν έχω αποφασίσει αν το θελω ή οχι... Σήμερα ήταν η τελευταία φορά που πήγαινα ξενυχτησμένη ,παρέα με άλλες 2, να παρουσιάσω ένα project. Περιμέναμε 4 ώρες μέχρι να έρθει η σειρά μας.Έκανα μια βόλτα στις άλλες αίθουσες.Είδα καθηγητές που συζήτησα για την πτυχιακή μου (άκρως χρήσιμες συζητήσεις), είδα τα παιδιά μικρότερων εξαμήνων να παλεύουν να φτιάξουν κάτι χαλασμένα σχεδιαστήρια.Ήταν η τελευταία φορα που μύρισα την βενζινόκολλα και άκουσα τον ήχο του ηλεκτρικού πριονιού να κόβει το ξύλο στο εργαστήριο της μακέτας.Είδα για τελευταία φορά τα έντονα χρώματα από τα κεριά στο εργαστήριο του υφάσματος.Ανέπνευσα για τελευταία φορά την σκόνη από το "ρετουσάρισμα" και έσκασα από την ζέστη των φούρνων στο εργαστήριο κεραμικής και πλαστικής. Ήταν η τελευταία φορα που έμπαινα στην αίθουσα σχεδίου.Είναι η πιο ωραία αίθουσα. Καβαλέτα παντού.Έργα κρεμασμένα στον έναν τοίχο φτιαγμένα με διάφορες τεχνοτροπίες.
Λάδι,Ακουαρέλα,Τέμπερα,Ακρυλικό,Κολλαζ,Ξηροπαστελ,Ξυλομπογιες,Μολύβια,
Κάρβουνο,Μελάνι,Μαρκαδόρος.....Ίδια με αυτά που έχω σπίτι μου! Γύρω γύρω υπάρχουν διάφορες συνθέσεις για να σχεδιάσεις.Η Νίκη,ο Κούρος (που τώρα του έχουν βάλει κραγιόν, ενώ εμείς του είχαμε φορέσει καπελάκι κίτρινο του Bob μάστορα),o Ποσειδώνας με ένα φουλάρι στο κεφάλι,εμένα,εσένα,τα παιδιά πάνω στα τραπέζια να προσπαθούν να μείνουν ακίνητα για 10' μέχρι να τους σχεδιάσου (ο ένας έδειχνε το κωλοδάχτυλό του),το ποδηλατάκι.Αλήθεια..εκείνο το ποδηλατάκι τί το έκανα?? Ήταν το καλύτερο του εξαμήνου!Μικτή τεχνική,ακρυλικό με ξλομπογιά.. Α,ναι!! Το χάρισα σε κάποιον αγαπημένο!Τέλος,ανέβηκα στην αίθουσα των υπολογιστών.5 παιδιά περίμεναν να εκτυπώσουν στον plotter και άλλα 2 προσπαθούσαν να βγάλουν άκρη με τον εκτυπωτή τρισδιάστατης μακέτας (!!!).Τρομερό απόκτημα της σχολής!! Βάζεις,λέει, τα σχέδια μέσα,αυτό τα "διαβάζει" και σου βγάζει το μοντέλο σε μικρής κλίμακας μακέτα..και όσο φτιάχνεται,εσύ το βλέπεις από το τζαμάκι!!!!!
Μέτα κατέβηκα κάτω,περνώντας από το ταρατσάκι, που αν αρχίσω δεν θα τελειώνω για αυτό.Έχουμε κάνει τα καλύτερα μεθύσια και τα καλύτερα πάρτυ εκεί!Εννοείται εν ώρα μαθήματος.Και εννοείται πως οι καθηγητές παρατούσαν τις διορθώσεις για να κεραστούν τσίπουρα.Χώρος διαλείμματος με κόκκινους χοντρούς σωλήνες για να καθόμαστε και μαύρο ταρτάν για δάπεδο.Στον ένα τοίχο πάντα κάποιος σπουδαστής εξέφραζε τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες..Και οι του Τ.Ε.Ι. τις έσβηναν με την απαίσια ροζουλί μπογιά.Εμείς τις εκφράσαμε στο δάπεδο....και έμειναν.............άφησα το χέρι μου εκεί!
Λοιπόν,δεν ήθελα τελικά να τελείωσει.Ακόμα λίγο.....Μόνο και μόνο γιατί ξεκινάει μια αρχή που είναι τόσο αβέβαιη που με κάνει να δειλιάζω.Κάθε αρχή και δύσκολη.Πόρωση χρειάζεται νομιζω...
Εύχομαι, λοιπόν, σε όλους (όχι όλοι απαραίτητα από την Αθήνα- την πόλη που σπουδάζω) τους ανθρώπους που αντάλλαξα απόψεις, που αλληλεπιδράσαμε, που μπήκαν και θα μείνουν στην ζωή μου και γενικότερα σε όσους "σημάδεψαν" την πιο όμορφη,απελευθερωμένη, που πάντα θα λησμονώ αναπωλώντας την, περίοδο της μέχρι τώρα ζωής μου, να είναι μονίμως πορωμένοι, απελπιστικά εμπνευσμένοι, αφόρητα δημιουργικοί και τέλος, τόσο διψασμένοι όσο τώρα για αναζήτηση της Αλήθειας και αλλαγή όσων δεν τους αρέσουν.

Στην φωτογραφία η Βάσω.Και στο βιντάκι του zamie η Βάσω.
http://www.youtube.com/watch?v=_GROL5fa2U8
http://www.youtube.com/watch?v=fxzs4zGQK_U&feature=related

γκρόου απ!

[κλεμμένο.ωραίο ειναι.απο την Νεφέλη.Γιατί ε, κι εγω ετσι νομιζω θα νιωθω]

Και πάμε. Μπαμ χτυπάει η σκανδάλη και το τρέξιμο στην εύρεση δουλειάς. Δεν ξέρω αν είμαι η μόνη, η καλομαθημένη αλλά μου φαίνεται απείρως δύσκολο το εγχείρημα. Γονείς που με όλη την καλή πρόθεση προσέφεραν πολλά στα τέκντα τους και αυτά (ας μιλήσω για μένα όμως μόνο) -και αυτό δεν ξέρει πώς να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους. Οι προσδοκίες δημιουργούνται αυτόματα και ένα στοιχειώδες φιλότιμο δεν σ'αφήνει να κοιμηθείς ήσυχη τα βράδια. Βλέπω όλους τους 'επιτυχημένους' -ή έτσι όπως τους χαρακτηρίζει και περιγράφει η σύγχρονη κενωνία και αδυνατώ να με φαντασιωθώ ανάμεσά τους. Και δεν εννοώ το αναχρονιστικό σχεδόν πρότυπο επίδοξων γραβατωμένων νέων σε πολυεθνικές αλλά όλα τα 'αλτέρνατιβ' επαγγέλματα, από γκράφικ ντισαϊνερ, αρχιτέκτονες σε κουλ γραφεία, σχεδιαστές ρούχων. Επικρατεί μια κουλοσύνη που με γοητεύει μεν με αποκαρδιώνει δε. Όταν έχουν γίνει όλα, εσύ τι έχεις να προσφέρεις; Μπορεί και να μην είναι καν τόσοι οι κουλ τύποι σε κουλ θέσεις (συμπληρώνεται η λίστα με μουσικούς, συντάκτες σε περιοδικά, κινηματογραφιστές (..), σκηνοθέτες, ηθοποιούς) αλλά εγώ να τους βλέπω τόσους. Πολλαπλοί καθρέφτες που τοποθετούνται έτσι από τον σκηνοθέτη της εικόνας. Μαζοχισμός στο έπακρο. Δεν ξέρω αν είμαι η μόνη. Θέλει θάρρος και θράσος το πράγμα. Ποιός που αναρωτιόταν πιο πολύ απ'ό,τι έπραττε πήγε μπροστά; Και με το μπροστά εννοώντας όχι την ευθεία γραμμή της καριέρας αλλά το μπροστά του προσωπικού δρόμου. Έχει αυτός ο κόσμος θέση για αμφιβολίες; Στο εξώφυλλο του βημαγκαζίνου το φεϊσμπούκ. Έτσι για την εξέταση μιας παθολογικής περίπτωσης. Ένας στους πέντες κατοίκους της χώρας έχει προφίλ. Αφαιρούνται οι άνω των εξήντα και κάτω των 12 (θέλω να ελπίζω για το τελευταίο). Και στα καπάκια το φανταστικό γραφείο των κεντρικών του φμπ. Όταν έχεις τόση πληροφορία στο πιάτο, μπορείς να αμφιβάλεις; Αφού όλα είναι εκεί! Αναρωτιέμαι είμαι η μόνη που φοβάται; Που αναρωτιέται αν ο κόσμος έχει ανάγκη άλλη μια απόφοιτο ανώτατης σχολής, με εντάξει διάφορα ενδιαφέροντα, με ασφαλώς μια αίσθηση ματαιότητας; Μαθαίνεις, εξετάζεσαι και όμως είσαι σχεδόν πάντα ανεπαρκής. Γιατί υπάρχουν άλλοι πόσοι που έκαναν εκατό σεμινάρια, αξιοποιήσαν τον χρόνο τους, δεν βαρέθηκαν ποτέ, πολέμησαν τις ανασφάλειες τους αλλιώς. Είναι ωραίο να περνάς καλά, αλλά μέχρι πότε; Στον ονειρικό μου κόσμο δεν υπήρχαν ποτέ λουριά. Και όμως τώρα στέκομαι αντιμέτωπη απέναντι σε αυτόν τον κόσμο. Και μάλλον ήρθε η ώρα να τον απαρνηθώ.

Χτες που μιλήσαμε, είχες γυρίσει από το αλτέρνατιβ αρχιτεκτονικό γραφείο που δουλεύεις και μου έλεγες για τον διαγωνισμό που θα πάρετε μερος.Και όλα αυτά στην Βιέννη.......χαίρομαι!

κλαπ κλαπ κλαπ!

ΛΟΙΠΟΝ, ΑΣ ΑΡΧΙΣΩ ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΜΟΥ. ΤΕΛΙΚΑ, ΟΛΑ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.Ή ΜΗΠΩΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ??ΣΠΑΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ…..ΚΑΙ ΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΘΑ ΒΓΕΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ…ΠΟΤΕ ΒΓΑΙΝΕΙ ΘΕΤΙΚΟ..ΠΟΤΕ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟ…ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ..ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕΝΕΙ ΙΔΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ..ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΕΦΤΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΑΣ ΚΑΤΩ ΣΑΝ ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ..! ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΣΟΥ ΜΕΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΚΟΥΣΟΥΡΙ ΒΕΒΑΙΑ, ΑΛΛΑ Ε..ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ..ΤΟ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ…ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΕΓΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΝΑ ΞΑΝΑΠΕΣΩ..Μ'ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ..ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΕΓΩ ΛΕΩ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ "ΑΑΑΑ…ΦΕΤΟΣ..ΩΡΙΜΑΣΑ!"(ΤΡΟΜΑΡΑ ΜΟΥ!) ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ..ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ…ΔΕΝ ΛΕΩ, ΕΧΕΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΙ ΛΙΓΟ..ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΦΤΑΣΩ ΠΟΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΩ "ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟ, i'm done!"….ΜΑΛΑΚΙΑ???..ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ..ΠΟΣΟ ΑΝΙΑΡΗ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΖΩΗ ΜΑΣ….

ΕΠΙΣΗΣ, ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΠΩΣ ΑΝ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΚΕΨΗΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟ-ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ-ΟΝΕΙΡΟΠΩΛΟ ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙΣ ΑΚΡΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΜΕΡΙΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ, ΑΛΛΟΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΛΛΑ, ΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΩΝ ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ..ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΣΑΙ ΕΣΥ Ή ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΣΕΝΑ??

ΠΑΙΖΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ..ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΠΟΣΑ ΕΙΣΑΙ ΔΙΑΤΕΘΗΜΕΝΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ! ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΜΙΛΩΝΤΑΣ…

ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΩ ΣΥΧΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟ Ή ΜΑΘΑΙΝΩ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥΣ.ΟΙ ΚΟΛΛΗΤΟΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΕΚΤΙΜΩ ΚΑΙ ΣΕΒΟΜΑΙ ΒΑΘΥΤΑΤΑ.ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΖΩ ΕΠΙΣΗΣ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΑΨΕΙΣ ΝΑ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ (ΓΙΑ Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ) ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΟΥ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ!..ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ, ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΞΕΡΩ, ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΑΛΛΗΛΟΕΠΙΔΡΟΥΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΧΝΑ ΑΛΛΗΛΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ "ΕΙΝΑΙ" ΜΑΣ..ΔΡΑΣΗ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ..ΕΤΣΙ ΠΑΕΙ..ΤΟ ΛΕΕΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Ο ΝΕΥΤΩΝΑΣ…ΑΡΚΕΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΑΙΩΡΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΘΕΤΙΚΗ…ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΨΑΧΝΩ "ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ" ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ ΚΑΙ ΔΟΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ…..ΜΜΜ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!

ΑΚΟΜΗ, ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑ ΠΩΣ Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ!! ΚΑΤΑ ΕΝΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΛΟΓΟ…ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΕΛΕΙΑ! ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΠΑΝΙΟ ΚΑΙΡΟ!! ΑΝ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ…Ή ΜΙΑ ΑΗΔΙΑ…ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ: ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ "ΑΛΛΑΞΩ" ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΩ??? Ή ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΟΡΙΖΕΙ ΜΙΑ ΟΣΜΗ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ…? ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΜΥΡΙΖΕ ΟΜΟΡΦΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΥΡΩΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΙΩΡΟΥΝΤΑΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΤΣΙΜΠΑΝΕ ΤΑ ΡΟΥΘΟΥΝΙΑ ???…ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ??…Ε,ΑΥΤΟ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!

ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΥΡΩΔΙΕΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ, ΡΕ ΑΔΕΡΦΕ, ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΟΣ, ΠΟΙΟΣ Ο ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΣ Ο ΤΑΙΡΙΑΣΤΟΣ???

ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ..ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!!

ΤΕΛΙΚΑ, ΑΠΟ ΟΠΟΙΑ ΜΕΡΙΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΩ ΔΕΝ ΒΓΑΖΩ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ…

ΕΝΑ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ…~~~ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ~~~ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΜΥΡΩΔΑΤΟΣ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ !!!

Υ.Γ.1:καταραμένη σχολή που θέτεις ερωτήματα ζωής μέσω των θεωριών της τέχνης και των πιεσμένων με χρονοδιάγραμμα, εμπνεύσεων

Υ.Γ.2: η Άλκηστη μόλις πήρε 9 για το έπιπλο που σχεδίασε! Ένα κλαπ για την έγκαιρη και πετυχημένη πρόκληση της έμπνευσής της! ΚΛΑΠ!

Hey mr Jung

someone trying to change the world by breaking up a silver car
i stood and watched, i wanted to be part
the trains never came though i definitely felt that they would crash me down with a giant bat

hey hey hey hey hey mr Jung

you were so dirty and so sad and wearing rugs
but you were pretty, you had my hugs
and then you playing football with a crazy ball, you and the base player, you made me fall
but i was not ashamed, i wore a bathing suit
i giggled and you laughed at me, you made me shoot


hey hey hey hey hey mr Jung
you you you you you mr Jung

τέλος!

χαιρετώ........

http://www.youtube.com/watch?v=2CBuIsx6nZY

i'm burning some trees and walking well on the seas i wanna see her
she's destined to please, not minding kissing my lips, i wanna see her

born with more than just a mind,
i know that she's my kind of girl

the grace and defeat, the love and hate they do meet in her
her eyes are devine, her blood does taste like old wine
drink her

born with more than just a mind,
i know that she's my kind of girl

i'm burning some trees and walking well on the seas i wanna see her.
her eyes are devine, her blood does taste like old wine.
drink her.

ευθανασια : επιλογη συνειδησης?

[Αποσπασμα απο http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=4911]
[...Ευθανασία: «ευ» και «θάνατος». Ένας καλός θάνατος. Δύσκολες λέξεις για να πεις στους γονείς ενός παιδιού που μετά από δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια ελπίζουν ακόμα για ένα θαύμα. Ο γιατρός κάλεσε τη μητέρα και τον πατέρα του Γκάους στο ιατρείο του. Έπρεπε να τους μιλήσει και να τους εξηγήσει το ευαίσθητο αυτό θέμα. Θα του χορηγήσει ένα αναισθητικό φάρμακο σε δόση που προκαλεί αμέσως την απώλεια της συνείδησης, στη συνέχεια βαθύ ύπνο, αναισθησία και τελικά το θάνατο.
Όλα αυτά μέσα σε τέσσερα λεπτα!
 Στο πρώτο λεπτό έχει επέλθει ο κλινικός θάνατος: όταν η αναπνευστική και η καρδιακή λειτουργία παύσουν τότε ο θάνατος έχει επέλθει. Στο δεύτερο λεπτό επέρχεται ο θάνατος του εγκεφάλου: αν ο εγκέφαλος στερηθεί το οξυγόνο για μια κριτική περίοδο, συμβαίνουν μη αναστρέψιμες μεταβολές που εμποδίζουν την ανάνηψη του ατόμου. Στο τρίτο λεπτό επέρχεται ο βιολογικός θάνατος  που υπονοεί το μη αναστρέψιμο και μόνιμο τέλος της «σωματικής ζωής». Στο τέταρτο λεπτό επέρχεται ο κυτταρικός θάνατος ο οποίος υπονοεί τον οριστικό τερματισμό των διαδικασιών της ζωής στο συγκεκριμένο άτομο. Στον Γκάους. Στο παιδί τους. Οι γονείς έκλαιγαν συνέχεια ήταν αδύνατο να μιλήσουν. Κοιτάχτηκαν για μια στιγμή και τα μάτια τους ήταν θαμπά από τα δάκρυα. Είχαν πάρει την απόφαση τους.

  Όταν η ζωή είναι στο τέλος της και οι γιατροί έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά, όταν κάθε εισπνοή είναι πόνος, όταν το βογγητό που βγαίνει από έναν άνθρωπο κάνει έναν ολόκληρο όροφο νοσοκομείου να κλαίει και όταν οι δύο λύσεις, Θεός και Επιστήμη έχουν αποχωρίσει από το πεδίο μάχης και τα παυσίπονα έχουν γίνει εικοσιτετράωρη τροφή, τι γίνεται;...]

παγωνεις..το σκεφτεσαι μια..το απορριπτεις...το 3ανασκεφτεσαι..το ζυγιαζεις...δακρυζεις..κλαις βουβα...το επιλεγεις..ποσοι θα το εκαναν? ποσοι θα σταματουσαν να ελπιζουν εστω και μετα απο 18 χρονια?...και ποσοι θα τους κατεκριναν γιαυτο?...ποσο ποναει ενας θανατος οταν τον επιλεγεις? νιωθεις δολοφονος ή δειλος?...ενοχες ή λυτρωση?...

...εγω θα το εκανα...

ΦΙΛΗ ΠΟΥ ΕΚΤΙΜΩ ΒΑΘΙΑ..... :))

http://www.youtube.com/watch?v=a7F8dIyQgBM

to my 01/01/2009 secret santa...

forgive me father-hulton archive